Trien Van Hemeldonck

ln vroegere tijden had Zoersel weinig om op te scheppen tegenover andere dorpen, behalve dan de Lindeboom, het Boshuisje en Trien Van Hemeldonck.

ln Zoersel beweren ze dat Trien de eerste vrouwelijke burgemeester was van het land ! Bestaat vrouwenemancipatie er dan reeds lang ?
Trien Van Hemeldonck was vooral een vrouw die wat meer kon en vooral ook wou dan de andere vrouwen in haar tijd. Haar rijp inzicht leerde haar dat ze medeburgers kon helpen en ze deed dat dan ook door in de politiek te gaan.
Vermits ze op het gehucht Einhoven woonde en gezien de traditionele vete tussen "die" van Einhoven en "die" van het hoofddorp, was ze uiteraard een pion van Einhoven.
Toen na een verkiezing helemaal geen uitweg meer gezien werd in het politieke kaartenspel, werd tenslotte en als ultieme kans, aan Trien gevraagd of ze burgemeester wilde worden.
Trien aanvaardde.
Was het uit jaloezie vanwege haar mannelijke collega's of was het vanwege het uitzonderlijk voorval voor die tijd om een vrouw aan het roer te zien staan, in elk geval, over haar ambtsperiode doen heel wat sterke verhalen de ronde.
Via het aankopen van kilowatt per kar en door het roken van zware sigaren tijdens de gemeenteraadszittingen, is Trien een folkloristisch figuur geworden.
Tijdgenoten van haar geven een heel wat milder beeld van onze Zoerselse ”suffragette”. Van nature uit was ze helemaal niet autoritair; ze was bekommerd om de noden van de anderen. Zulks bleek misschien meer uit de vóórvergaderingen van de gemeenteraad in een Zoerselse bakkerij aan de warme oven, dan in de gemeenteraad zelf.
Alleen tijdens de jaarlijkse kermis moest Trien, als hoofd van de politie, even stoer zijn als haar mannelijke collega's om de traditionele vechtpartijen in te dijken. En Trien deed haar werk zeker goed, ook al viel het sluiten van de herbergen niet altijd mee. Herbergiers hadden wel trukken als een borrel elixir of een sigaartje, om de burgemeesteres even aan de lijn te houden, en de bierglazen in het café nog vlug vol te doen.
Dat ene sigaartje was er de aanleiding toe dat Trien later aanzien werd als een meedogenloze, sigarenrokende feministe.
Trien was burgemeester van januari 1925 tot december 1938.

Bron : Een dorp onder de linde

 

 

Artikel over de benoeming van Trien Van Hemeldonck in de Nederlandse krant Limburger koerier van 10-02-1925